عشق هر جا رو کند آنجا خوش است
گر به دریا افکند دریا خوش است.

گر بسوزاند در آتش ، دلکش است
ای خوشا آن دل که در این آتش است.

تا ببینی عشق را آئینه وار
آتشی از جان خاموشت بر آر.

هر چه می خواهی به دنیا در نگر
دشمنی از خود نداری سخت تر!

عشق پیروزت کند بر خویشتن
عشق آتش می زند در ما ومن

عشق را دریاب و خود را واگذار
تا بیایی جان نو خورشید وار.

عشق هستی زا و روح افروز بود
هر چه فرمان می دهد زیبا بود.